huff taaaaaaa şubattan beri yazmamışım :( çok üzücü olmuş bu halbuki oldu bitti sevmişimdir bişiler yazmayı ilk ve orta okul dönemlerinde günlüğüyle uyuyan çocuklardandım ben.. Ne mutlu bir çocukluğum ne güzel günlerim oldu ne çok sevildim ve ne çok sevebildim.. Belkide şimdi yaşadığım mutsuzluğun nedeni bunlar çok şey yaşayıp bi anda dibe inmek.. Gerçi dibe inmek demek yanlış olur daha dorusu şuan yanımdakilere haksızlık olur ama babamsız yaşamanın zorluğunu kimseye anlatamam.. benim babam hayattı.. herşeydi.. üstünden 4 sene 1 ay geçti ama hala dün olmuş gibi çok canım acıyo..
Ama hayatımda canım acıdığında omzunda ağlayabileceğim biri var Taylan var benimle herşeyi paylaşan aşkım var kalbimin içini anlayan canım var.. Allah bana dayanma gücü olarak Taylanı gönderdi sanırım :) babamı seviyorum ve hep sevicem, taylanı seviyorum ve hep sevicem..